4.5.4.
Steiger
(1948-49;1-62)
4.5.4.1.tamén aparece en berebere: lmasmas,
lbetíx, lmenún
4.5.4.2.razón psicosocial
4.5.5.
Solé-Solá
(1968:275-285):
4.5.5.1.arabismos con al-
4.5.5.1.1.
60% en castelao
hoxe, 74% enantes
4.5.5.1.2.
32% en catalán
4.5.5.2.non aparecen en catalán debido à confusión en catalán oriental da a- de al coa e- de el.
4.6.
en mozárabe era a
evolución do artigo común coa do árabe (3)
4.7.
presenza de al- fóra dos arabismos:
4.7.1.
presenza en muitos topónimos mozárabes: Alconchel, alpuente, Alponte, Almonte.
4.7.2.
presenza en mozarabismos ou palavras influídas por
eles: alpechín (faecinu), almorta (< morta,
dialectalmente en es/ almuerta), almena (< mena), alcayata
(< caia), albérchigo (< persicus),
alpargata, alpiste (< pistum), alpendre
4.7.3.
por mudanza de
sufixo
4.7.3.1.es.: almendra (< amiddula), almuerzo (< admordiu)
4.7.3.2.ga./pt: alpendre, alporão, alpantesma, almorzo~almoço
4.7.3.3.ct.: alzina
4.7.3.4.as.: alcordar, albuertu
II. aspectos diatópicos
dos arabismos iberorrománicos
5. Diferenzas formais entre os arabismos hispano-portugueses e cataláns
5.1.
Decote, os arabismos cataláns carecen de artigo frente aos
hispano-lusos:
5.1.1.
Esp/ ga-pt: alcachofa;
armazém/armacén – almacén, arrabalde – arrabal
5.1.2.
Cat.: carxofa, magatzem, raval
5.2.
Porén, a sua
auséncia non é sempre constante en catalán: arròs,
alfabaguera
5.3.
Os arabismos son
máis freqüentes dialectalmente en catalán segundo se avanza cara o sul, onde é
máis manifesta a influéncia mozárabe.
5.3.1.
A toponímia
valenciana apresenta al- con muita
freqüéncia: Almusafes, Almoradí, Alzira,
etc.
5.4.
A comparación xeral
do arabismo catalán frente ao español apresenta (G. Salvador; 1968):
5.4.1.
Existéncia dun
arabismo en hispano-luso e outra solución en catalán:
|
xavarin/ javali/ jabalí |
porc senglar |
|
azul |
blau |
|
adelfa |
baladre |
5.4.2.
Existéncia dun mesmo étimo árabe nos dous grupos
|
alxibe
/aljibe (es, pt) aljube (pt) |
aljub |
5.4.3.
Étimos diferentes
mais de orixe arábiga en ambos os casos
|
alarza (es) |
setrill (ct) |
5.4.4.
Existéncia dun
arabismo en catalán e doutra solución en hispano-portugués
|
érvedo / madroño / medronheiro |
albors |
|
peón/ pião/ trompo |
baldufa |
5.4.5.
Distinta
distribución dos arabismos cataláns
|
altramuz |
llobí (norte) tramús (sul) |
|
lande/ bolota/bellota |
bellota (occidente) glan (oriente) |
5.4.6.
A dimensión
cronolóxica estableceu nalgures o avanzo do arabismo español
|
xesta / giestra |
retama (mais hiniesta) |
genesta |
5.4.7.
Existéncia de
arabismos secundários en catalán
|
gypsu >
xeso / gesso / yeso / guix |
|
Gypsu > ár. al-jibs > ct. algeps |
5.4.8.
Conviéncia de
sinónimos en catalán
|
areny |
ó |
rambla |
|
guix |
ó |
algeps |
6.
Diferenzas formais cos arabismos franco-italianos
6.1.
O máis normal é que os arabismos italianos e franceses carezan de artigo
al amalgamado, tendendo o catalán a
seguir nisto às outras línguas románicas
|
aduna (es) |
doana |
douane |
dogana |
|
albornoz |
barnús |
bournous |
bernusse |
|
alcanfor |
càmfora |
camphre |
cànfora |
|
algodón/ algodão |
cotó |
coton |
cotone |
|
alquitrán/ alcatrão/ alcatrán |
quitrà |
goudron |
catrame |
|
azafrán/ açafrão |
safrà |
safran |
zafferano |
|
azúcar/ açúcar/ azucre |
sucre |
sucre |
zucchero |
6.2.
Existen, porén,
formas con al que son empréstimos do
español
|
alquimia/ alquímia |
alchimie |
alchimia |
|
álgebra |
algèbre |
algebra |
|
almanaque |
almanach |
almanacco |
|
almirante |
amiral |
ammiraglio |
|
azimut/ azimute |
azimut |
azimute |
6.3.
En xeral, onde o
iberorromance apresenta un arabismo, o italiano e o francés apresentan un
romancismo (e às veces un xermanismos). O catalán está nun ponto intermédio.
|
aceite/ azeite |
oli |
huil |
olio |
|
aceituna/ azeitona |
oliva |
olive |
oliva |
|
alquilar (mais pt. alugar) |
llotjar |
louer |
logare |
|
ahorrar (mais pt. poupar) |
estalviar |
épargner |
aggruzzolare |
|
alcalde |
batlle (tamén alcalde) |
maire |
sindaco |
|
almohada / almofada |
coixí |
coussin |
cuscino |
|
azotea/ açoteia |
terrat |
terrasse |
terrazzo |
7.
Arabismo e romancismo en galego e
portugués
7.1.
Entre galego e portugués é frecuente que haxa
diferenzas léxicas.
7.1.1.
O galego adoita apresentar unha solución románico (ou ao menos non
árabe)
7.1.2.
O portugués ten unha forma árabe frente ao galego
7.1.3.
Unha relación semellante à que existe entre o catalán do norte e o valenciano
|
leituga |
alface |
|
xastre |
alfaiate |
|
peto |
algibeira |
|
apeiros |
alfaias |
|
livro vello |
alfarrábio |
|
landre |
bolota |
|
moíño de água |
azenha |
|
barbeito |
alqueire |
7.2.
Dialectalmente, o portugués tamén distingue (Lindley
Cintra;1983):
7.2.1.
No norte hai
vocábulos románicos
7.2.2.
No sul hai vocábulos
arábicos
|
maninha, machorra |
alfeira |
|
espiga |
maçaroca (e galego) |
|
moínho-de-água |
azenha |
|
porco montês |
javali (e galego) |
|
segada |
ceifa (e galego) |
|
decrua |
alqueire |
|
lande |
bolota |
7.3.
A convivéncia de arabismos e romancismos en portugués leva à diferenciación
léxica (isto tamén é aplicável ao español); inclui diferenzas dialectais
(norte-sul)
|
cesto |
cabaz |
|
represa, poça |
albufeira |
|
castelo |
alcáçova |
|
sobrenome |
alcunha |
|
vazio |
alfeire |
|
cisterna |
algibe |
|
bolso |
algibeira |
|
lagoa |
alverca |
|
apogeu |
auge |
|
vigia, esculca |
atalaia |
|
moinho-de água |
azenha |
|
lande |
bolota |
|
fonte |
chafariz |
|
feito |
façanha |
|
sujeito, indivíduo |
fulano |
|
porco-montês |
javali |
|
lenço |
mandil |
|
viva |
olá, olé |
|
queira Deus |
oxalá |
8.
Campos léxicos
|
zÀ¯Ç |
amír > emír (príncipe) |
emir (es, pt, ct, ga, as) |
|
zo_«[ zÀ¯Ç |
amír al-bahr / amír
almá |
almirante (es, ga, pt, as), almirall (ct) |
|
Šz˜«[ |
al-3arê (muestra) |
alarde (es, ga, pt, as) |
|
¿z˜«[ |
al-3aríê (protesta) |
alarido (es, ga, pt), alarit (ct) |
|
Ä«v«[ |
ad-dalíl (guía) |
adalid (es), adalil (ct), adaíl (ga, pt) |
|
»£yv«[ |
ad-daraqa > adarqa (escudo) |
adarga (es, ct, pt) |
|
}z\ «Ç |
al-fáris > alféres (jinete) |
alférez (es, ga, as), alferes (pt, ct) |
|
zk´s«[ |
al-xanjar > alxanjer (puñal) |
alfanje (es), alfanxe
(ga, as), alfange (pt, ct) |
|
y½œ°«[ |
al-mugawwar (incursor) |
almogávar (es, pt, ga, as), almogàver (ct) |
|
» Àˆ«[ |
aÕÕayfa (época estival) |
aceifa (es), ceifa (ga, pt) |
|
_«[ |
aÛÛabl > attabal (tambor) |
atabal (es, ga), atabale (pt) |
(5)
|
»˜ÀŒ«[ |
ad-day3a (aldea, finca) |
aldea (es, ga, as), aldeia (pt) |
|
{½o«[ |
al-hawz |
alfoz (pt, ga), alhoz~alfoz (es) |
|
Š\¤«[ |
al-qáêí > alkalêi (juez) |
alcalde (es, ga, as) |
|
^z«[ |
ar-rabad > ar-rabáldê |
arrabal (es), arrabalde
(ga, pt, as), raval (ct) |
|
z¿{½«[ |
al-wazír (ministro) |
alguacil (es, ga), alguazil (pt), agutzil (ct), aguacil (as) |
(6)
|
¥À_´˜«[ |
al-3anbíq |
alambique (es, ga, pt, as), alambic (ct) |
|
z\s «[ |
al-faxxár |
alfahar, alfar (es) |
|
»^zŒ°«[ |
al-maêraba (golpe, tajo) |
almadraba (es, ga), almadrava (pt, ct) |
|
y½Ÿ\¨«[ |
al-káfúr > alkanfúr |
alcanfor (es, pt, ga, as), càmfora (ct) |
|
`«\£ |
qálib > kalíb |
calibre (es, ga, pt, ct, as) |
|
²u\˜°«[ |
al-ma3ádin > almaadén (minerales) |
almadén (es), almada (pt) |
|
z¨€«[ |
as-sukkar |
azúcar (es), azucre (ga), açúcar (pt), sucre (ct), zucre (as) |
|
¥¬ |
Ûalq |
talco (es, pt, ga, as), talc (ct) |
|
®¼{ |
zúm |
zumo (es), sumo (pt), zume (ga), zumu (as) |
|
d¿|«[ |
az-zayt |
aceite (es, ga, as), azeite (pt) |
(7)
|
ºy½—\´«[ |
an-ná3úra
> anna3ura |
noria (es; pero antiguo nora, annora), nora (pt, ga) |
|
»Ä£\ˆ«[ |
aÕ-Õáqiya > assekiya |
acequia (es, ga), acéquia (pt), séquia,
síquia (ct), cequia (as) |
|
»Ä³\ˆ«[ |
aÕ-Õániya |
aceña (es), azenha,
azena (pt), acea (ga), sínia (ct) |
(8)
|
»—\´‡ y[u |
dár Õiná3a |
dársena (es), dàrsena (ct) |
|
ŠzŸ |
farê (carga) |
fardo (es, ga, pt), farda (ct), fardu (as) |
|
¢v´ «[ |
al-funduq
> al-fondeq, al-fandaq |
alhóndiga (es), alfândega (pt), alfándega (ga) |
|
y\‘´£ |
qinÛár |
quintal (es, ga, pt, as) |
|
µ·y |
rahn
> rehen |
rehén (es), refén (ga), refém (pt) |
|
»^½§y |
rakúba |
recua y recova (es), recova (pt), rècula (ct) |
|
™^z«[ |
ar-rub3 |
arroba (es, pt, ga, as) |
|
»Ÿ¿z˜b |
ta3aríf
|
tarifa (es, pt, ga, ct, as) |
|
Á‘^[z¯ |
marábiÛí > marabití (propio de los
almorávides) |
maravedí (es, pt, ga), maravedís (ct) |
|
»³½oŽ«[ |
aÛ-Ûahúna |
tahona (es), atafona (pt) |
|
²[½¿v«[ |
ad-diwán
(administración; sofá) |
aduana, diván (es), diván (pt), divã (pt), duana, divà |
(9)
|
i½^\^ |
bábúj |
babucha (es, ga, pt, as), babutxa (ct) |
|
»_k«[ |
al-jubba |
aljuba (es, pt) |
|
È_£ |
qabá2 |
gabán (es, ga, as), gabão (pt), gavany (ct) |
|
‰³z_«[ |
al-burnos > albornós |
albornoz (es, pt, ga), barnús (ct) |
(10)
|
ºzj |
jarra |
jarra (es, pt), xerra (ga), xarra (as),
gerra (ct) |
|
»^[z£ |
qarába > carafa (recipiente para
transportar agua) |
garrafa (es,pt, ga, as, ct) |
|
»k\o«[ |
al-hája (posesión, necesidad) |
alhaja (es), alfaia
(ga, pt), alfaya, alhaxa (as) |
|
ºz°s«[ |
al-xumra > alxomra (esterilla) |
alfombra (es, ga, as) |
|
» À¤«[ |
al-qaÛífa |
alcatifa (pt), catifa (ct) |
|
ªØs«[ |
al-xilál > alxilél (aparato para
horadar, astilla) |
alfiler (es., antiguo alafilel), alfinete
(ga, pt), anfiler (as) |
|
izs«[ |
al-xurj |
alforja (es, ct), alforge (pt), alforxa
(ga, as) |
|
ºvs°«[ |
al-muxadda |
almohada (es), almofada (pt, ga) |
|
y[½„«[ |
aš-šawár |
ajuar (es), enxoval
(pt, ga), xugal, xuval (as), aixovar (ct) |
|
»¯y\Ž |
Ûárima > taríma (litera) |
tarima (es), tarimba (ga, pt) |
|
»~\Ž |
Ûása |
taza (es, ga, as), taça (pt), tassa (ct) |
(11)
|
¢½£z_«[ |
al-barqúq |
albaricoque (es, ga), albaricoca (as), albircoque (pt), albercoc (ct) |
|
²\k³ w\_«[ |
al-bádinján |
berenjena (es), beringela (pt) berinxela (ga), albergínia (ct), |
|
½¬^ |
balluÛ |
bellota (es), bolota (pt), bellota (cat. mer.) |
|
ŬŸv«[ |
ad-dufla > adefla (variedad de
laurel) |
adelfa (es, pt, ga) |
|
»¤_o«[ |
al-habaqa |
albahaca (es), alfavaca (pt), alfàbrega, alfabaguera (ct) |
|
ž½ƒzs«[ |
al-xaršúf |
alcachofa (es, ga, as), alcachofra (pt), carxofa (ct) |
|
µ‘¤«[ |
al-quÛn > alqotón |
algodón (es, ga, as), algodão (pt), cotó (ct) |
|
{z«[ |
ar-ruz |
arroz (es, pt, ga, as), arròs (ct) |
|
»¿z´ ~É |
isfannariya |
çahanoria > zanahoria (es)
cenoura (pt), cenoira, cenoria
(ga), safanòria (ct), cenaoria (as) |
|
¾v´· z°b |
tamr hindi |
tamarindo (es, ga), tamarinho, tamarindo (pt),
tamarinde (ct) |
|
µ~½€«[ |
assawsan > assusána |
azucena (es, ga, as), açucena (pt) |
|
²[z —|«[ |
azza3farán |
azafrán (es, ga, as), açafrão (pt), safrà, safranera (ct) |
(12)
|
»_¤«[ |
al-qubba (cúpula) |
alcoba (es, ga), alcova (pt) |
|
¾z^ |
barrí (exterior) |
barrio (es) |
|
}\~×[ |
al-asás |
alicerces (pt, ga), alazet (aragonés) |
|
»ÄoÀ‘€«[ |
as-suÛayha (tejadillo) |
azotea (es, ga), açoteia (pt) |
|
ºz‘´¤«[ |
al-qanÛara |
alcántara (es, ant.), alcântara (pt, ant.) |
|
¥^\ |
Ûábiq > Ûabíq
(piso) |
tabique (es, ga. pt, as) |
(13)
|
]z¤˜«[ |
al-3aqrab >
al3aqráb |
alacrán (es, ga, as), alacrão (pt), aliacrà
(ct mer.) |
|
»§\´Ÿ |
fanáka (piel de animal) |
faneca (es, pt, ga), fañeca (as) |
|
Á¬_j |
jabalí (montañés) |
jabalí (es), xabarín (ga), xabalín (as), javali (pt) |
|
}Çy |
rá2s > rés |
res (es, ga, pt, as) |
|
»³½c«[ |
at-túna |
atún (es, ga, as), atum (pt), tonyina (ct) |
|
»Ÿ[y|«[ |
zaráfa |
jirafa (es), girafa
(pt, ct), xirafa (ga, as) |
14.
|
z_s«[ |
al-jabr |
álgebra (es, pt), álxebra (ga, as), àlgebra
(ct) |
|
q\´°«[ |
al-manáx (clima) |
almanaque (es, pt, ga, as), almanac (ct) |
|
z ‡ |
Õifr |
cero, cifra (es, ga, as), zero, cifra (pt, ct) |
|
}Çz«[ d°~ |
samt arrá2s |
cenit (es), zénite (pt), zenit (ct), cénit (ga) |
|
(d°~)zÀ•³ |
naêír (assamt) |
Nadir |
|
Á¯{y[½s«[ |
al-Xawárizmi (nombre propio de
un matemático) |
guarismo (es; ant alguarismo), algarismo (ga, pt) |
(15)
|
»o¿z |
Ûaríha
(encargo) |
tarea (es), tarefa (pt, ga) |
|
`—× |
la3ib (juego) |
naipe (es, pt, ga, as) |
|
]\^y |
rabáb > rabéb |
rabel (es, pt, ga, as), rabell (ct) |
|
u½˜«[ |
al-3úd (palo; laúd) |
laúd (es), alaúde (pt), laúde (ga), llaüt (ct) |
|
l³z„«[ |
aš-šatranj |
ajedrez (es), xadrez (ga, pt), (a)xedrez (as) |
|
y½_´Ž |
Ûumbúr (instrumento de cuerda) |
tambor (es, pt, ct, ga, as) |
|
ºz·|«[ |
az-zahra |
azar (es, pt, ga, as), atzar (ct) |
(16)
|
ųy\³ |
l³y\³ |
náranj |
naranja (es), laranja (pt), laranxa (ga), naranxa, llaranxa (as) |
|
µÄ°~\¿ |
µÄ°~\¿ |
yásamín |
jazmín (es), jasmim (pt), xasmín (ga) |
|
_Z [pil] |
À «[ |
al-fil (elefante) |
alfil (es, pt, ct, ga, as) |
|
¶\ƒ |
¶\ƒ |
šáh |
jaque (es), xaque (pt, ga, as), escacs (ct) |
(17a)
|
Db.4 |
ar-rus (ya visto) |
|
|
|
.4.LN@< |
»Ÿ|ÀŸ{ |
zufayzafa |
azufaifa (es) |
|
*D"P:¬ |
±·[yv«[ |
ad-daráhim |
adarme (es) |
|
PL:ÎH |
Æ\À°À¨«[ |
al-kímyá2 |
alquimia (es, ga, as), alquímia (pt, ct) |
|
F46,8ÎH |
¥¬~ |
silq |
acelga (es, pt, ga, as), |
|
2,D:ÎH |
¯zc«[ |
at-turmus > tarmús |
altramuz (es, ga), tremoceiro (pt), tramús
(ct) |
|
FJ@ |
»³[½~[ |
usÛwána |
zaguán (es), saguão (pt) |
|
.VP"D4H |
assukkar (ya visto) |
|
|
|
642VD0 |
ºy\gÀ£ |
qítára |
guitarra (es, pt, ct, ga, as) |
|
–:$4> –46@H |
al-3anbíq (ya visto) |
|
|
|
ÊBB4"JDÎH |
al-bayÛarí (ya visto) |
|
|
(17b)
|
canale |
º\´¤«[ |
al-qaná2 |
alcanal (topónimo) |
|
monasteriu |
zÄc€´°«[ |
al-munastír |
almonaster (topónimo) |
|
castra |
zˆ¤«[ |
al-qaÕr |
alcázar (es) |
|
situla |
‘€«[ |
as-saÛl |
acetre (es) |
|
denariu |
y\´¿u |
dínár |
dinar
|
|
praecoquus |
al-barqúq (ya visto) |
|
|
(21) fulán (=uno cualquiera) > fulano (es, pt, ga), fulán (as)
mán kán (=el que sea) > mengano (es)
(22) hattà > hata (es ant; clásico fasta > moderno hasta por cruce con facies), atá > até (pt)
marra (=una vez) > (de) marras (es)
báÛil (= inútil; libre[mente])> (de/en) balde (es, ga, as), (de/em) balde (pt)
(23) wa šá2 Alláh > ojalá (es), oxalá (pt, ga, as)
ya Alláh > hala (es)
wa Alláh > hola (es), olá (pt), ola (ga); olé (es)
harre > arre
yá > ya
9.
hibridismos araborromances
9.1.
wadi + elemento románico (18)
Guadalupe < wádí + lupu
Guadiana
< wádí + ana (prerromano)
Guadalhorce
< wádí + forfex
Guadiel y Odiel > wádi + –iel (sufijo mozárabe de < -ellu)
Castielfabib < castellu + habíb
9.2.
hibridismos xá en
mozárabe (19): betamel (Gorosch;1949-50) “latrina”.
mosquiya < musca (lat.) + –iyya (ár.)
campiya < campu + –iyya (ár.)
zambacairas < zanbaq + –aria (lat.)
sorcasana < surq (grama) + sana
10.
calco semántico
10.1.
pode mudar o significado orixinal dunha palavra ou expresión de orixe
latina
10.2. pode facer-se tal cal un calco
10.2.1.
de bruces/ de
bruços: eusquera buruz (=de cara) + bús (>
hacer el buz, inclinarse)
10.2.2.
adiantado / adelantado: sobre muqaddam
que à vez é empréstimo: almocadén /
almocadé(m).
10.2.3.
pia madre / dura madre: sobre al-umm al-hanún
(=mai misericordiosa) e al-umm al-jafiya
(=mai dura)
10.2.4.
plata (es):
“metal” e “diñeiro” por influxo de êifa. Tamén ocorre en francés (empréstimo secundário?)
10.2.5.
criar: a oposición crear~criar do
español vén por rabá (desenvolver) e rabbà (=criar)
10.2.6.
fidalgo / hidalgo: construccións paralelas ibn
+ nome. Ibn al-xums (=fillo da quinta
parte)
10.2.7.
caír: dobre significado: “cair” (prop.) e “acharse en” por influéncia de waqa3.
10.2.8.
novas / nuevas:
por hadit e hudut.
10.2.9.
con bien: calco de bi-xayr.
11.
Influencia secundária: Elementos non orixinariamente árabes,
provavelmente latinas, mais que existen en árabe e favoreceron o seu desenvolvemento ou reforzamento en románico
11.1. o sufixo a- causativo (20) (Eva Salomonski;1944). Mát
debe ser a etimoloxia de matar para
C. Michaëlis de Vasconcelos (1946:304)
1ª forma 4ª forma
hazina (=estar triste) > ahzana (=entristecer)
karuma
(=ser honrado) > akrama
(=honrar)
mát
(=morir) > amáta (=matar)
daxala
(=entrar) > adxala (=introducir)
11.2.
plurais duais os pais, os fillos,
os irmáns, os reis, etc. Xa en latín patres por parentes.
11.3.
Os verbos anoitecer e amencer usados de forma persoal
12.
Outras influéncias
12.1. A influéncia árabe alcanza as clases abertas (nomes,
adxectivos, verbos)
12.1.1.
Adxectivos: miskín, sáfy > záfio, sáfio, zafio; hurr > forro, horro; šaríf > jarifo
(es), hazín > hacino (es); káfir (impio) > cafre; za•áll (valente) > zagal.
12.1.2.
Alguns destes substantivizan: barri
> bairro, barrio, barri; jabali
>xabarin, javali, jabalí, xabaril.
12.1.3.
Verbos (poucos): xalaqa > afagar, halagar, afalagar (ct, as); falaka > falquear (pt).
12.2. Fóra de aí:
12.2.1.
Demonstrativo he, fe
12.2.2.
Sufixo adxectivador –í. En catalán confundido con –í (< –inu)
12.2.3.
Indefinidos (21)
12.2.4.
Presposicións e
locucións (22)
12.2.5.
Interxeccións (23)
Conclusións
1.
É imprescindível, para coñecer a história lingüística
das línguas románicas da Península coñecer a influéncia da língua árabe sobre
estas. Alén diso, a presenza dos árabes na Península durante tantos séculos
influíu no desenvolvimento dos romances cara o sul.
2.
Precisa-se atender ao mozárabe como elemento introdutor dos ditos
arabismos, e atender às mudanzas que se poden producir na sua forma pola
daptación mozárabe. En todo caso, por veces é mui difícil saber se un fenómeno
dado se produciu en mozárabe ou xá tivo lugar nos romances do norte.
3.
O árabe andalusí apresenta fortes diverxéncias ao respeito do árabe
clásico antigo. Sen coñecer certos elementos próprios deste “feixe de
dialectos”, é imposível explicar a evolución de muitos dos arabismos
iberorrománicos
4.
As diferenzas dos romancismos ibéricos frente aos doutras línguas
románicas, incluído o catalán, teñen unha fisognomia própria.
5.
O número de arabismos nas nosas línguas románicas é mui superior ao que
hai nas demais. Estes elementos están plenamente adaptados
ao acervo léxico.
6.
A influéncia árabe mudou os ritmos acentuais iberorrománicos
7.
A relación do árabe a respeito das línguas mozárabes é de superestrato,
substrato e adstrato, non só deste último.